Category: Pomoce naukowe

Pomoce chemia

Pobierz prezentację Powtórka do egzaminu 1

Pobierz prezentację Powtórka do egzaminu 2

Pobierz prezentację Powtórka do egzaminu 3

Wiersze autorstwa uczniów naszego gimnazjum.

„ CO  W MAJDANIE  CIEKAWEGO „

 W  stuletnim  domu słychać  ludzkie  kroki ,

w  starej  dzwonnicy  biją  głośno  dzwony ,

po  leśnym  cmentarzu   wśród  zawieruchy  spacerują  duchy,

w  zielonym  lesie  biegają  sarny , uciekają  przed  wilkami , by  ich  nie  zjadły ,

po   kapliczkach  słychać  majówkowe  śpiewy ,

na  boisku  wśród  sędzi  gwizdu  toczy  się  piłkarskie  spotkanie ,

 a  z nieba  rozchodzi  się  ptaków  ćwierkanie ,

Choć  u  nas  nie  znajdziecie  mewy , to  nie  jedno  gniazdo  bocianie  ujrzycie ,

W  lecie  można  popływać  w  stawach na  Nowinach , to  jeden

Z najładniejszych  przysiółków    mej  małej  ojczyzny.

Swoje  ślady  w postaci  pomników   pozostawiły  też  tu  wojny,

Kiedyś  w  zaborze  austriackim  jako  Galicja , a  dziś  jesteśmy  wolni

Nie odbywałoby się bez ofiary krwi, o czym przypomina nam strajk Chłopski :

 I  choć wiem , że w  Polsce  jest  wiele  takich  Majdanów , to ten  mój  jest Jeden , jedyny.

Oczami  wyobraźni   odzwierciedlony , magiczny, wyśniony….

 

Autor: Anna Kyć

 

 

„ MÓJ  DOM  MOJA  RODZINA „

Otrzymałam  od  Boga

Największy  i najpiękniejszy  skarb

RODZINĘ

MÓJ  DOM

Mojego  tatę

Moją  mamę

Moją  siostrę  bliźniaczkę

Nikt  inny  nie  zna  mnie tak  dobrze  jak moja rodzina

Nikt  inny  nie  kocha  mnie  tak  mocno jak  moja  rodzina

Dlatego  nie  chcę  stracić  tego  skarbu .

 

Autor: Aleksandra Połeć

 

 

„ Bo  to  jest  mój  świat „ 

Mam  swój  kąt  swoje  miejsce  na  ziemi

Swoje okno  na świat , za którym  jest  pełno  zieleni,

Swoje  drzewo, którego korzenie  sięgają  w głąb ziemi:

Swój  kościół , w którym  śpiewają  anieli:

Swoje  wspomnienia  z  podstawówki,

Za   które  mama  nieraz  robi mi  wymówki:

Mam   swój  kwiat , który  zimą  więdnie,

A  wiosną  wyrasta  na  nowo,

Mam  swoich  przyjaciół  z  którymi  jest  zawsze  kolorowo,

Mam  swój  las , gdzie  staje  czas:

Mam  swoją  tęczę  co  ma  siedem  kolorów,

Mam  swoją  glebę , z  której  wsiąkam  wiedzę:

Swój  kawałek  podłogi  i  miedzę:

Swoją  drogę  , którą  podążam   niekiedy  wśród  zakrętów …

I  mam  swój  dom  z  którego   wyrastam,

I  wiem , że  gdyby  ktoś  podciął  choć  kawałek  mych  korzeni,

We  mnie  i  tak  niczego  to  nie  zmieni ,

Bo  ja  mam  swój  świat, który  uczył  mnie   pierwszych  kroków, wzlotów, upadków…

Bo  ja  mam  swój  świat  do  którego  dzisiaj  zapraszam  Was,

Bo  ja  mam  swój  zachód  i wschód,

którymi   włada  najwyższy  Bóg ,

Bo  ja  mam  swój najdroższy   skarb,

którym  jest  Majdan  Sieniawski.

 

Autor: Anna Kyć

 


„ MATULU  MOJA „

Matulu  Moja powiecciesz  ino

Widać  też  z  nieba   wioskę  jedyną . 

Naszą   chałupę  bydło , bydło  na smugu,

Siostre  w  zagonie , ojca  przy  pługu.

O  widać   wszystko  gdzie  się  co  ruszy,

Widzą  tam  wszystko  o  każdej  duszy.

A  jak  daleko  od  nas  do  nieba ?

To  pewnie  miesiąc   iść  tam  potrzeba

me  kochanie , o  moje  dzicie,

iść  tam  potrzeba  przez  całe  życie.

Czyniąc   po  drodze  dobrego  wiele,

kto  brzym  się brzydzi,  modli  w  kościele,

kto  kocha  ludzi  jak  braci  własnych,

ten  dojdzie  prosto  do  niebios  jasnych.

A  Piotr  mój  Święty  Apostoł  Boży,

Złocistem  kluczem  niebo  otworzy .

 

Autor: Ewa Gałka

 

 

„ MOJA  RODZINA”

 Moja  rodzina  to  Mama

Która  troszczy  się  o  nas  sama 

Dla  niej  zdejmę  z  nieba  gwiazdki  małe

Aby  miała   piękne  życie całe

Dam  jej  promyk  słońca

Kwiatki   z  łąki

I  z ogródka  kwitnące  stokrotki

Dałabym  jej  złoty  księżyc

Gdyby  z  nieba  spadł

A  najlepiej…

Najlepiej…. cały  świat

 

Autor: Patrycja Dyndał

 

 

„PODZIW  DLA ŚWIATA „

 Podziwiam  mój  świat,

Codzienny  wschód  słońca,

Przejrzyste  niebo,

Księżyc  i gwiazdy,

Czerwone ,  malutkie  biedronki,

Wszystkie  ptaszki ,

Wróble , słowiki , skowronki ,

A  najbardziej  podziwiam  i kocham 

Pana   Boga , który  ten  świat  stworzył  dla  nas  wszystkich.

Podziwiam   muszkę  ,  jemiołuszkę,

Cielaczka, robaczka, stokrotkę trzykrotkę,

Wiewiórkę,  prosiaczka, zielony  gaj,

Sad  kwitnący ,  bez  kwitnący,

Góry , lasy , morza , rzeki  i kwiaty  na  łące,

Pszczółkę  co daje  miodek

gdy  czuję  wielki  głodek,

mchy  zielone  w  lasach  i  człowieka  na  którego Stwórca  czeka .

 

Autor: Aleksandra Połeć

 

 

„PREZENT  MAMY  I  TATY „

Kolorowy   motylek   fruwa  ponad  łąką

Chciałbym   mojej  mamie  podarować  słonko

Kolorowe  kwiatki  kwitnące  nad  rzeczką

Chcą   mojemu  tacie  podarować  słoneczko ,

 

 Nie  dostaniesz  mamo  promyków  słoneczka

Dam  Ci  za to  buziaka – ja   Twoja  córeczka

Nie  otrzymasz  tato  słoneczka   znad  rzeczki

Dostaniesz   złoty  uśmiech  od  swojej  córeczki

 

Autor: Karolina  Dyndał

 

 

„ WSPANIAŁA  RODZINA „

Wspaniała  rodzina  to  moja  rodzina,

Od  samego  rana  zawsze  roześmiana ,

Nie  jestem  w  niej  sama ,

Bo  jest  ze  mną  moja  mama , która  daje  przykład  sama

jak  w życzliwości  żyć  trzeba .

Jest  ze mną  mój  tata ,

Który  ciągle  mówi  kochaj  ludzi,  kochaj  Boga  to  najlepsza  w życiu  droga

Jest  ze  mną  siostra  bliźniaczka

Co   śle  mi  buziaczka

Jest  ze  mną  moja  babcia,

Która  uważa , że  aby  być  w modzie  należy  żyć  ze  wszystkimi  w  zgodzie

Jest  ze  mną  dziadzio  Tadzio ,

Który  uczy  aby  bogactwo  dzielić  z  biednymi  aby  być  kiedyś  świętymi .

Ta  garstka  kochających  mnie  ludzi – moja  rodzina  budzi  we mnie  każdego

dnia  miłość , radość  i nadzieję  na  lepszy  piękniejszy   świat .

Dziękuję  Ci  Panie  Boże  za  ten  piękny  dar  jaki  mi  ofiarowałeś –

Moją  rodzinę .

 

Autor: Aleksandra Połeć

 

 

„ZAPISANE  W   SERCU”

Gdy  czuję  się zagubiona  wśród  tłocznych miejskich  ulic,

myślę o  miejscu, które  kiedyś  przyszło mi  opuścić  przed  laty

gdzie  wciąż  stoi  chatka  mamy  i  taty.

Gdzie  nie czuło się  rutyny  wśród  ludzi  uśmiechniętej  miny:

Tu  wchodziło  się  do  domu  z zapartym  tchem i  każdy  dzień  był

tajemniczym  pięknem .

Tu  wrzosy , astry, bzy  ocierały  gorzkie  łzy.

Kwiatki  z  łąki   przynosiłam  mamie  przy  wielkiej  wrzawie  bo  przy okazji

złapałam   żabę .

I  tak  mija  nam  to  życie , samo  nim  się  obejrzycie , łąka  została , ale  gdzie

jest  mama ?

Gdzie  jestem  ja ? Czy  to  pora  wracać ?

Gdzieś  w  moim  sercu  jest  takie  miejsce , gdzie  wśród  blasków  i chwil

cieni  wszystko jest  pełne  boskich  promieni ?

Gdzie  rankiem  pianie  koguta  budzi , a nocą  gwiazdy  układają  do  snu  ludzi,

kwiatów  nektar  zbierają  pszczoły  , nucąc  śpiew  wesoły .

Wiatr  szumi  wśród  drzew  koron , słabsze  z nich  składają  mu  pokłon,

Nad  Złotą  rzeką   bobry  urzędują  i  tam  swych  zwierzęcych  gości  przyjmują ,

Ludzie  podążają  piechotą  do  kościoła  pod  opieką  stróża   anioła ,

Wśród  pól  można  dostrzec  gromadkę  ludzi , których  praca  na  roli

niezmiernie  trudzi …

Każdy  do  czegoś  dąży , tylko  ja  straciłam  cel.

Więc  co  po mnie  zostanie  nim  śmierć  przyjdzie  na  spotkanie ? Moje majdańskie  dziedzictwo  oddam  w Twoje  ręce  Panie …

 

Autor: Anna Kyć

 

 

Nowa forma egzaminu gimnazjalnego

Ortografia